Osz – Kashgar – Yecheng

Jedyne co nam się udało przez te kilka dni załatwić to pozwolenia na pobyt w Kirgizji (którą właśnie mieliśmy opuścić). W tamtym okresie wizy dla obywateli Polski nie były jeszcze wymagane, należało jedynie zarejestrować swój pobyt w odpowiednim urzędzie. Niestety nijak się to miało do problemu przekroczenia chińskiej granicy, która od tej strony jest całkowicie zamknięta dla ruchu turystycznego. Jedynie dzięki układom kierowców z celnikami udało się w końcu dostać do Chin. Po kilkunastu godzinach pozbawionej zupełnie asfaltu drogi (oraz kilku godzinach oczekiwania w napięciu na samej granicy) znaleźliśmy się w Kashgarze. Poszło wyjątkowo gładko, a tak jak Lenin w Osz, w Kaszgarze przywitał nas równie ogromny Mao:

Ponownie przez załatwianie niezbędnych pozwoleń utknęliśmy w Kaszgarze na parę dni. Ponownie nic nie załatwiliśmy, bo okazało się to niemożliwe.

Ruszyliśmy dalej do Yechengu odległego o kilka godzin drogi. Oczywiście utkwiliśmy na kilka dni czekając na transport do Ali, znajdującego się już na terytorium Tybetu.

<< Prev - Next >>