Yecheng – Ali – Darchen

W końcu doczekaliśmy się transportu. Przed nami były 3 dni drogi bez asfaltu, Przełęcz Chińska wysokości ok. 5200 m n.p.m. oraz późniejsza wysokość nie mniejsza niż ok. 4500 m n.p.m. Przy wysokości, z której startowaliśmy (około 1000 m n.p.m.), szybkim tempie jej pokonywania oraz braku aklimatyzacji, choroba wysokościowa musiała się dać we znaki. Mimo możliwie dobrego przygotowania na tą ewentualność, swoje musieliśmy odcierpieć. Każdy ciekawy objawów niech wyobrazi sobie konieczność wejścia do zatęchłego terenowego autobusu i perspektywę jazdy jeszcze kilkudziesięciu godzin wyboistą, lekko ubitą drogą bez grama asfaltu, na najgorszym na świecie kacu mordercy. Krótko mówiąc – koszmar.

Ledwo żywi dotarliśmy do Ali. Wyciągnięty z zamkniętego (!) luku bagażowego plecak doskonale odzwierciedlał również stan płuc. Musieliśmy dać sobie trochę czasu na dojście do siebie i załatwienie formalności (kara za nielegalny pobyt w tym rejonie, zezwolenie na przejazd dalej).

Tym razem transport znaleźliśmy bez większego problemu. Ze względu na koszty, normalnie nie zdecydowalibyśmy się na wynajęcie jeepów. Udało się jednak wytargować cenę jak za autobus jadący tą samą trasą, więc czemu nie? Podróż trwała kilka godzin i była dużo bardziej komfortowa niż na poprzednich odcinkach, głównie dzięki asfaltowej nawierzchni, obecnej na blisko 3/4 długości drogi. W związku jednak ze świadomością absurdalnego i przykrego faktu, że Chińczycy chcą go położyć nie tylko do Darchen, ale również na całej trasie trekkingu wokół Mt Kailash, wolałbym przecierpieć ten odcinek w niewygodzie.

Po kilku godzinach drogi w końcu zobaczyliśmy pokryty śniegiem, charakterystyczny wierzchołek Mt Kailash.

<< Prev - Next >>